හන්තාන කඳු වැටිය එදා වාගෙයි අදත්
මහවැලිය පුරුදු සේ ගලා යාවී හෙටත්
සරසවියේ තුරු වදුල මිලින වී නෑ තවත්
ඒත් අද සොඳුරියේ
ඔබ කොහිද මා කොහිද
එදා අප පෙම් වදන් දෙඩූ ලිය මදුලු යට
පෙම්වතුන් පෙම් වදන් දොඩනවා
අප සමඟ නිදාසිටි අවන්හල දෙසුම් හල
පුරුදු සේ බලාගෙන ඉන්නවා
මේ බිමේ සැඟව ඇති සිවු වසක අතීතය
යලි යලිත් මතකයට නැගෙනවා
මහත් වෙහෙසක් දරා සඟවන්න තැත් කලත්
නෙතු අගට කඳුළු බිඳු නැගෙනවා
-අමරසිරි පීරිස්
No comments:
Post a Comment